Czasy przyszłe — angielski

Czasy przyszłe — angielski bez tajemnic

W rozmowie w obcym języku niezwykle szybko okazuje się, że potrzeba opisania przyszłości jest bardzo silna. Obecnie sporo planujemy — zarówno w pracy, jak i w życiu osobistym, a to najczęstszy powód, dla którego potrzebny jest czas przyszły. Angielski pod tym względem wygląda na dość skomplikowaną mowę, bo samych czasów są aż cztery. Należy po kolei zapoznać się z każdym z nich, poznając zarówno zastosowanie, jak i konkretne przykłady użycia w zdaniach.

Future Simple — czas przyszły prosty

Warto rozpocząć od wyjaśnienia typowych momentów, w których pojawia się potrzeba użycia najbardziej podstawowego z opisywanych dzisiaj czasów. Czas przyszły prosty stosowany jest w momentach:

  • przedstawiania decyzji podjętych z tą chwilą, gdy zostają one wypowiedziane,
  • ogólnych planów na przyszłość, wyrażanych również w postaci marzeń,
  • składania obietnic lub wypowiadania gróźb,
  • typowych przemyśleń związanych z przyszłością.

Konstrukcja zdania w Future Simple jest dość prosta i nie zakłada zbyt wielu komplikacji. Oto przykładowe zdania:

I will help you. (Pomogę ci.)

Will I help you? (Czy ja ci pomogę?)

I will not help you. (Nie pomogę ci.)

Podstawowe zdanie twierdzące tworzone tu jest na podstawie połączenia podmiotu (np. I, she), dołączenia słowa „will” lub jego wersji skróconej „’ll”, następnie czasownika w podstawowej jego formie i całej reszty zdania. W pytaniach stosowana jest inwersja, czyli określenie „will” przesunięte zostaje przed podmiot. Natomiast czas przyszły prosty w przeczeniach zakłada użycie „will not” lub cześciej spotykanego skrótu „won’t”, tym razem bez inwersji. Najważniejszą kwestią jest ta, iż nie trzeba tutaj znać odmian czasownikowych, więc nauczenie się jest stosunkowo proste.

Future Continuous — budowa i przykłady

Rozszerzeniem Future Simple jest Future Continuous, w którym — co oczywiste — zmieniają się nieco powody zastosowania oraz zasady budowy zdań. Oto najczęstsze sytuacje, w których ten czas przyszły angielski będzie potrzebny:

  • podczas opisywania przyszłych sytuacji dziejących się w efekcie pewnej rutyny,
  • wyrażania przypuszczeń dotyczących kwestii dziejących się w trakcie mówienia,
  • nawiązywania do sytuacji przyszłych, lecz z bardzo dokładnie określonym czasem ich odbywania się,
  • w bardzo rzadko spotykanym zastosowaniu ze słowem „shall” zamiast „will”.

Ponownie najłatwiej będzie opisać całość na podstawie konkretnych przykładów zdania twierdzącego, pytania i przeczenia:

They will be waiting for you at the bus stop. (Oni bedą czekali na ciebie na przystanku.)

Wil they be waiting for you at the bus stop? (Czy oni bedą czekali na ciebie na przystanku?)

They will not be waiting for you at the bus stop. (Oni nie będą czekali na ciebie na przystanku.)

Jak łatwo zauważyć, metoda budowy zdania jest bardzo podobna jak wcześniej. Po podmiocie zamiast „will” pojawia się „will be”, a czasownik w formie podstawowej zyskuje końcówkę „-ing”. Reszta jest konstruowana analogicznie jak w Future Simple.

Future Perfect — czas przyszły dokonany

Trzeci z czasów to Future Perfect, nieco bardziej skomplikowany głównie ze względu na konieczność poznania tzw. trzeciej formy czasownikowej. Czas przyszły dokonany stosuje się w następujących sytuacjach:

  • mówienia o czynności, która ma być zakończona przed jasno określoną chwilą w przyszłości,
  • wyrażania przypuszczeń, że dana sprawa już została dokonana,
  • opisując pewien jasno określony wycinek czasu w przyszłości.

Oto przykład takiego zdania:

I will have studied English for six months next week. (Od przyszłego tygodnia będę się uczyć angielskiego przez sześć miesięcy.)

Will I have studied English for six months next week? (Czy będę od przyszłego tygodnia uczyć się angielskiego przez sześć miesięcy?)

I won’t have studied English for six months next week. (Nie będę uczyć się angielskiego przez sześć miesięcy od przyszłego tygodnia.)

Tym razem również pojawia się „will”, charakteryzujące wszystkie czasy przyszłe angielskie, ale oprócz niego na stałe dodane jest określenie „have”. Po nim dodaje się orzeczenie w postaci czasownika w trzeciej formie. Najczęściej jest to końcówka „-ed”, lecz trzeba uważać — część czasowników ma nieregularną odmianę i tu cała trudność polega na ich poznaniu oraz nauczeniu się na pamięć. W pytaniach standardowo stosowana jest inwersja „will” przed podmiot, ale tym razem z „have” po. W przeczeniach czas przyszły dokonany ma po podmiocie określenie „will not”.

Future Perfect Continuous — budowa i przykłady

Ostatni czas przyszły angielski z opisywanych dzisiaj, to Future Perfect Continuous. Jego zastosowanie ma miejsce w bardzo konkretnym momencie:

  • czynności w przyszłości, trwającej do konkretnego momentu przez pewien czas, bez wskazania jej zakończenia lub ewentualnych skutków.

W przykładowym zdaniu prezentuje się to następująco:

They will have been working on this project for a month next week. (Od przyszłego tygodnia oni będą pracować nad tym projektem przez miesiąc.)

Will they have been working on this project for a month next week? (Czy oni będą pracować nad tym projektem przez miesiąc od następnego tygodnia?)

They won’t have been working on this project for a month next week. (Oni nie będą pracować nad tym projektem przez miesiąc od następnego tygodnia.)

Tym razem kłopotliwy czasownik w trzeciej formie został zastąpiony znaną ze zwykłego Continuous „-ing”. Oprócz tego „will” występuje w towarzystwie „have been”, a zasada użycia w pytaniach i przeczeniach jest identyczna i analogiczna względem poprzednich przykładów.

Czy będzie to czas przyszły prosty, a może czas przyszły dokonany? Największa trudność polega na rozróżnieniu momentu, w którym należy użyć określonej formy. Przyswojenie tej wiedzy może zająć nieco dłuższy czas, podobnie jak nauka trzeciej formy czasowników. To z pewnością jedne z największych wyzwań dla tych, którzy chcą w przyszłości biegle posługiwać się językiem angielskim w mowie i piśmie.

Be First to Comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *